thumb|Makata perska, XVI wiek Makata (arab. mak ad – nakrycie lub siedzenie) – dekoracyjna tkanina jedwabna przetykana złotą lub srebrną nicią (złotolita lub srebrnolita) o stylizowanych wzorach roślinnych (głównie kwiaty – goździk, tulipan, róża), architektonicznych (np. motyw mihrabu) lub geometrycznych, wykonana w różnych technikach tkackich (m.in. broszowania lub lansowania). Spotyka się również makaty zdobione haftem lub aplikacją, wykonane barwnymi jedwabiami na jedwabnej tkaninie.
Wytwarzana w krajach Bliskiego Wschodu, głównie w Turcji i Persji w XVII i XVIII wieku, gdzie zawieszano ją na ścianach w domach i w namiotach (tzw. makaty namiotowe) i przykrywano nimi meble, używano jej też do oblekania poduszek lub materacy.<br/ > Na Dalekim Wschodzie makaty produkowano w Chinach, gdzie występowały symboliczne przedstawienia zwierząt związane z chińską mitologią.<br/ > W Polsce makaty wytwarzano w XVIII wieku najpierw w pracowniach dworskich, później, także w XIX wieku w manufakturach tkackich w Grodnie, Buczaczu, w Brodach, w Krakowie i używano jako kotary, serwety, obicia ścian oraz na namioty. Makaty z haftowanymi kartuszami herbowymi zdobiły często ściany dworów.