W 1970 pojechał na mistrzostwa świata, które odbywały się w Wysokich Tatrach. Na skoczni normalnej zajął 41. miejsce. Na obiekcie dużym nie wystąpił, wskutek uderzenia w ratrak po skoku treningowym. W pokazowym konkursie drużynowym polska reprezentacja w składzie Tadeusz Pawlusiak, Stanisław Gąsienica-Daniel, Józef Przybyła, Krzysztofiak zajęła 5. pozycję (startowało 18 ekip). Wystąpił potem też na mamucim obiekcie w Vikersund, gdzie był czwarty. Podczas mistrzostw Polski na skoczni normalnej i dużej zdobył dwa brązowe medale.
W swoim premierowym występie w Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 1970/71 wystartował w trzech konkursach, plasując się ostatecznie na 58. pozycji. Po raz pierwszy został mistrzem kraju. Wygrał też Memoriał Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny.
W 1972, po zakończeniu Turnieju Czterech Skoczni, w którym zajął 46. pozycję, pojechał na zawody XI Olimpiady Zimowej do Sapporo. Zajął tam 24. miejsce na skoczni normalnej i 29. na dużej. Wystąpił też w MŚ w lotach w Planicy, gdzie był 26. Po powrocie do kraju został mistrzem Polski na skoczni dużej i brązowym medalistą na normalnej. Rok później zdobył kolejny brązowy medal.