W 1989 roku Heaney otrzymał zaszczytne stanowisko profesora poezji (Professor of Poetry) na Uniwersytecie Oksfordzkim, które piastował przez okres pięciu lat do 1994 roku (stanowisko to nie wymagało stałego pobytu w Oksfordzie). W tym okresie Heaney dzielił swój czas pomiędzy Irlandię, Anglię i Amerykę. Wciąż też dawał publiczne odczyty i recytacje, które cieszyły się sporą popularnością. Przybywała na nie tak liczna publiczność i były z takim entuzjazmem wyczekiwane, że osoby stojące w kolejkach po bilety nazywano nawet czasem "Heaneyboppers"Termin "Heaneybopper" jest grą słów: nazwiska poety oraz nieco przestarzałego angielskiego określenia "teenybopper", oznaczającego nastoletnią fankę muzyki pop., termin sugerujący podobny do gwiazdy muzyki pop status Heaneya wśród zwolenników jego poezji.