Treniota (starorus. Трениота, zm. 1264) – książę żmudzki, następnie wielki książę litewski w latach 1263–1264.
Trenita był krewnym Mendoga – jego matką była siostra Mendoga i Dowsprunka, żona Wikinta. W latach 1260–1261 jeszcze jako książę żmudzki prowadził wojny z zakonem krzyżackim.
Życiorys 1259–1260 Zakon Krzyżacki, dążąc do utworzenia punktu wypadowego na Żmudzi, zbudował zamek Georgenburg w Korszowie w 1259 roku. Jednak już w 1260 roku obie gałęzie Zakonu zostały zmuszone do wspólnej obrony zamku przed Żmudzinami. Żmudzini pod dowództwem Trenioty zastosowali skuteczną taktykę, przenikając na Mierzeję Kurońską. Siły zakonne zmuszone były podążyć za nimi w pościg. W okolicach jeziora Durbe doszło do wielkiej bitwy, która zakończyła się zwycięstwem Żmudzinów. Była to pierwsza znacząca klęska Zakonu Krzyżackiego.
Dzięki obronie Żmudzi, Wielkie Księstwo Litewskie uniknęło dalszego zagrożenia ze strony Zakonu. Kurowie rozpoczęli powstanie i przy wsparciu Żmudzinów uwolnili się spod panowania Zakonu. Duża część Kuronii uznała władzę konfederacji żmudzkiej. Wcześniej wyzwolona Semigalia umocniła swoją pozycję.