Ponadto, w przypadku konfliktu zbrojnego z Inflantami, siły polityczne wyznające religię pogańską mogłyby zdobyć przewagę w państwie, a Mendog musiałby zrezygnować z chrześcijaństwa. Jednak w tym samym czasie pojawiły się korzystne warunki do wspólnego wysiłku W. Ks. Lit. i wyzwolonych spod jarzma Inflant plemion bałtyjskich, aby odeprzeć Zakon Inflancki z zajętych przez niego ziem lub przynajmniej ograniczyć jego terytorium i połączyć je z państwem litewskim. Jeśli Mendog zaniechałby tych planów, jego autorytet i władza na Litwie byłyby zagrożone. mały|Plemiona bałtyjskie (XIII w.) Mendog podjął decyzję o wojnie z Inflantami, a wpływ na tę decyzję mógł mieć również antyniemiecki Treniota. Treniota popierał Żmudzinów i głosił politykę jednoczenia ziem plemion bałtyjskich. W nowej wojnie z Zakonem Krzyżackim, Treniota wykazał się jako energiczny przywódca wojenny i konsekwentny wróg Zakonu. Mendog musiał się pozbyć zwolenników pokoju z Inflantami i nie mógł zaniedbać sprawy Rusi, dlatego po wybuchu wojny z Zakonem Treniota zdobył jeszcze większą władzę w państwie.