Prawomocność ma dwa aspekty: formalny i materialny.
Aspekt formalny prawomocności – orzeczenie nie podlega już zaskarżeniu za pomocą zwykłych środków zaskarżenia. Kończy formalnie proces, tworząc stan rzeczy osądzonej oraz rodzi domniemanie prawdziwości ustaleń dotyczących rozstrzygnięcia i ich zgodności z prawem. Pod pewnymi warunkami taka decyzja jest wzruszalna, np. przez wznowienie postępowania. Orzeczenie uzyskuje prawomocność formalną, gdy: strona nie złożyła wniosku o uzasadnienie wyroku strona nie zaskarżyła wyroku w terminie został wyczerpany tok instancyjny prezes sądu odmówił przyjęcie środka odwoławczego.
Aspekt materialny prawomocności (wiąże się z zasadą ne bis in idem): zakaz prowadzenia ponownie postępowania przeciwko tej samej osobie, o tę samą odpowiedzialność prawną.
Prawomocność w postępowaniu cywilnym Prawomocność formalna Zgodnie z art. 363 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego orzeczenie sądu staje się prawomocne (formalnie), jeżeli nie przysługuje na nie środek odwoławczy lub inny zwyczajny środek zaskarżenia.