argonu – metoda TIG).
Materiały Materiały wykorzystywane do budowy termoelementów powinny w miarę możliwości posiadać: wysoką temperaturę topnienia, dużą odporność na czynniki zewnętrzne, małą rezystywność, wysoką temperaturę pracy ciągłej, mały współczynnik cieplny rezystancji, niezmienność parametrów w czasie.
Do budowy wykorzystuje się metale szlachetne: platynę i platynorod, wolfram i molibden, oraz nieszlachetne. np. żelazo i miedź-nikiel, miedź i miedź-nikiel, nikiel-chrom i nikiel-aluminium.
Typy termopar Termoelementy znormalizowane i ich charakterystyki przetwarzania opisuje PN-EN 60584-1.
Dotyczy: arkusz 00 Podział i oznaczenia termoelementów arkusz 01 Termoelement R (PtRh13-Pt) arkusz 02 Termoelement S (PtRh10-Pt) arkusz 03 Termoelement B (PtRh30-PtRh6) arkusz 04 Termoelement J (Fe-CuNi) arkusz 05 Termoelement T (Cu-CuNi) arkusz 06 Termoelement K (NiCr-NiAl) arkusz 08 Termoelement E (NiCr-CuNi) arkusz 09 Termoelement N (NiCrSi-NiSi)
PN-EN 60584-2 opisuje tolerancje poszczególnych termoelementów.
Termoelementy można podzielić na trzy grupy w zależności od zakresu pomiarowego: Grupa I zakres temperatur od −200 do 1200 °C. Brak metali szlachetnych. Grupa II zakres temperatur od 0 do 1600 °C. Platynowo-rodowe. Grupa III zakres temperatur od 0 do 2200 °C.