Okres II wojny światowej W październiku 1939 był członkiem założycielem proniemieckiej, antysowieckiej i antysemickiej Narodowej Organizacji Radykalnej, w której wraz z Władysławem Studnickim tworzył frakcję umiarkowanych, przeciwnych politycznym koncepcjom Erazma Samborskiego i Andrzeja Świetlickiego oraz pronazistowskiemu eksterminacyjnemu antysemityzmowi Stanisława Brochwicza. Związek Walki Zbrojnej wymieniał jego nazwisko w kontekście organizacji pogromów w Warszawie z marca 1940.
Podczas okupacji miał przyjazne kontakty z Niemcami zbudowane w oparciu o jego antysemityzm. Według jednego z opracowań AK był współpracownikiem Gestapo. Swoje relacje z okupantem wykorzystywał do pomocy znajomym. Dzięki znajomościom udało mu się uratować osadzonego w obozie w Kołatowie na Litwie płk. Ignacego Oziewicza. Ksiądz Trzeciak pracował w Propagandabteilung jako specjalista od spraw żydowskich (Wojciech Muszyński twierdzi jednak, że nie ma na to żadnych dowodówW.J. Muszyński, Stanisław Trzeciak (1873-1944), [w:] Słownik biograficzny polskiego katolicyzmu społecznego, red. R. Łatka, t. 2, Warszawa 2021, s. 436.) i jego antysemickie artykuły były publikowane na łamach prasy wydawanej przez okupanta. Cytaty z jego książek umieszczano na nazistowskich plakatach antysemickichK. Woźniakowski, Polskojęzyczna prasa gadzinowa w tzw.