Wraz z opanowaniem ziem Monów przez Birmańczyków w XVI w. ta podstawowa wersja legendy zaczęła być coraz bardziej ubarwiana. Według wersji zapisanej w roku 1588 bracia przybywszy do Birmy po trwającej 9 miesięcy podróży zostali uroczyście przyjęci przez króla Okkalapę, który na powitanie nadpływających relikwii wszedł do rzeki Irawadi(Stadner 2011: 265): Wydarzenie to było wzorowane na historii króla Sri Lanki, który w podobny sposób powitał statek wiozący drzewo Bodhi z Indii. Gest ten powtórzyli witając relikwie Buddy historyczni królowie Anawrahta i Bodawpaya. Król wyruszył wraz z braćmi i królem natów Thagyaminem na poszukiwanie ukrytych relikwii. Dzięki pomocy nata Bo Bo GyiPrzedstawiany jest on często w pozycji z wyciągniętą ręką wskazującą miejsce zakopania relikwii. Nat ten czczony jest obecnie w położonej niedaleko pagodzie Sule odkryli oni na górze Singuttara zakopaną komnatę zwierającą relikwie pozostawione przez trzech wcześniejszych Buddów, którzy odwiedzili okolice dzisiejszego Rangunu niezliczone tysiąclecia wcześniej: filtr do wody Kakusandhy, szatę Konagamany i kij Kassapy (w różnych wersjach legendy liczba i rodzaj relikwii są różne).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Szwedagon · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.