Ethel Warneford Thomson, zamężna Larcombe (ur. 8 czerwca 1879 w Islington, zm. 11 sierpnia 1965 w Budleigh Salterton) – brytyjska tenisistka, zwyciężczyni Wimbledonu.
Wielokrotna uczestniczka turnieju wimbledońskiego przed I wojną światową i w pierwszych latach powojennych, swój jedyny tytuł w grze pojedynczej zdobyła w 1912. W finale turnieju pretendentek (All Comers) pokonała 42-letnią Charlotte Sterry, a do właściwego finału (challenge round) nie doszło ze względu na nieobecność broniącej tytułu Dorothei Douglass Chambers. Thomson, od 1906 występująca pod małżeńskim nazwiskiem Larcombe, występowała ponadto w finałach w 1903 i 1914, w obu przypadkach przegrywając z Douglass. W 1919 na Wimbledonie uległa późniejszej zwyciężczyni Francuzce Suzanne Lenglen.
Na turnieju wimbledońskim triumfowała także w grze mieszanej. Do 1913 konkurencja ta była rozgrywana nieoficjalnie, a Thomson triumfowała w 1903, 1904 (z Sidneyem Smithem) i 1912 (z Jamesem Parke). Mikst Larcombe / Parke był także w finale pierwszej edycji oficjalnej gry mieszanej w 1913 (skreczowali w drugim secie), a w 1914 odniósł zwycięstwo (w finale pokonali Tony Wildinga i Marguerite Broquedis).