Regina Gerlecka (ur. 2 marca 1913 w osadzie Niesiekówka, zm. 12 marca 1983 w Lublinie) – polska szachistka, pierwsza mistrzyni Polski w szachach, badacz literatury polskiej. Nauczycielka tajnego nauczania podczas okupacji niemieckiej w czasie II wojny światowej.
Życiorys Kariera szachowa Była jedną z czołowych polskich szachistek w 30. XX wieku. W 1935 i 1937 roku dwukrotnie zdobyła tytuły mistrzyni Polski w szachach. Również dwa razy zwyciężała w mistrzostwach Warszawy kobiet (w 1935 samodzielnie, natomiast w 1939 – wspólnie z Różą Herman).
Największy sukces w karierze odniosła w 1935 r., zajmując z wynikiem 6½ pkt (z 9 partii) II miejsce (za Verą Menchik) w rozgrywanym podczas szachowej olimpiady w Warszawie turnieju o mistrzostwo świata kobiet. W lwowskim miesięczniku "Szachista" napisano wówczas o niejSzachy kobiece w Polsce:
Po raz drugi reprezentowała Polskę na turnieju o mistrzostwo świata w 1937 r. w Sztokholmie, jednak nie udało się jej powtórzyć sukcesu z turnieju warszawskiego (ostatecznie podzieliła 10-16. miejsce z rezultatem 7 pkt z 14 partii).
Uczestniczyła w bardzo dobrze obsadzonym turnieju kobiecym w Semmering w 1936 r., zajmując dzielone V-VII miejsce z rezultatem 6 pkt z 11 partii (zwyciężyła Sonja Graf).