160px|mały|Grób Romana Nowaka na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Roman Nowak (ur. 21 lipca 1900 w Chorzowie, zm. 26 września 1980 w Chrzanowie) – polski ślusarz i polityk komunistyczny. Poseł na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji, członek Rady Państwa w latach 1957–1969.
Życiorys Urodzony w robotniczej rodzinie Jana i Agaty. Od 1914 do 1917 był maszynistą w Hucie „Kościuszko”, a następnie do 1924 ślusarzem w Elektrowni Chorzowskiej. Uzyskał wykształcenie średnie. Od 1921 był członkiem Komunistycznej Partii Górnego Śląska, następnie od 1922 Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (od 1925 Komunistycznej Partii Polski). Od 1925 do 1937 był funkcjonariuszem partyjnym na Śląsku i w Warszawie, zasiadał w sekretariacie Komitetu Centralnego KPP. W latach 1924–1931 należał do Komunistycznego Związku Młodzieży Polski. Brał udział w II i III powstaniu śląskim. Przebywał w ZSRR na szkole leninowskiej i aspiranturze (w latach 1925–1926 i 1932–1934), od 1937 w Czechosłowacji, a w latach 1938–1946 w Boliwii, gdzie uczestniczył w życiu środowiska emigracyjnego. Powrócił do Polski w listopadzie 1946 i został członkiem Polskiej Partii Robotniczej, gdzie został instruktorem Komitetu Wojewódzkiego w Katowicach, skąd w 1947 przeszedł na funkcję II sekretarza.