Po rozbiorach zaprzestał działalności publicznej.

W latach 1797–1804 przewodniczący Komisji Bankowej, powołanej do likwidacji bankowości polskiej.

Otrzymał tytuł hrabiowski 6 lipca 1798 w Belinie.

Był wykształconym miłośnikiem architektury. Jako przewodniczący Komisji Dobrego Porządku w Poznaniu przyczynił się do rozwoju miasta. W Poznaniu odbudował Zamek Królewski w 1783, wzniósł odwach, Bramę Wroniecką. W 1787 został właścicielem Pałacu w Warszawie.

Przez Stanisława Augusta Poniatowskiego odznaczony Orderem św. Stanisława w 1765Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Świętego Stanisława, Warszawa 2006, s. 177. oraz Orderem Orła Białego w 1774, a przez władców Prus i Rosji Orderem Orła Czarnego i Orderem św. Aleksandra Newskiego.

Opracował zbiór dokumentów Wielkopolski, który został wydany przez jego wnuka Edwarda w 1840. Był to Kodeks dyplomatyczny wielkiej Polski.

Przez całe swoje życie wyznawał zasadę lojalności wobec każdorazowego rządu, stając się prekursorem i teoretykiem późniejszego trójlojalizmu.

Przez małżeństwo swojej córki Michaliny z Filipem Raczyńskim został dziadkiem Atanazego i Edwarda.

Przypisy

Linki zewnętrzne Kazimierz Raczyński – dzieła w bibliotece Polona