Podjął pracę na terenie okupacji sowieckiej, pracował w urzędzie rejonowym w Pińsku. Po ataku Niemiec na ZSRR został ewakuowany do miejscowości Aksaj pod Stalingradem. W sierpniu 1942 wcielony został do batalionu budowlanego Armii Czerwonej. Budował umocnienia w rejonie Stalingradu. Po interwencji szefa Międzynarodówki Komunistycznej Georgi Dymitrowa został zdemobilizowany w listopadzie 1942 z powodu choroby serca, po czym oddelegowano go na tyły frontu. Po kilku miesiącach został górnikiem w kopalni węgla kamiennego na północ od Nowosybirska. Po rozpoczęciu formowania 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, skierowany został przez WKP(b) do obozu w Sielcach nad Oką, gdzie dotarł w połowie września 1943Sławomir Cenckiewicz, Długie ramię Moskwy. Wywiad wojskowy Polski Ludowej 1943–1991 (wprowadzenie do syntezy), Poznań 2011, s. 44.. Początkowo dostał przydział do 6 pp w stopniu starszego sierżanta. Po dwóch tygodniach przybyły do Sielec gen. Karol Świerczewski w spisach znalazł jego nazwisko, po czym 24 września 1943 mianował go na stopień porucznika i wyznaczył na stanowisko zastępcy szefa Wydziału Oświatowego 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. W grudniu 1943 został mianowany na stanowisko zastępcy dowódcy do spraw wychowawczych 1 Korpusu w stopniu pułkownika. W 1944 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej.