Tadeusz Pikus (ur. 1 września 1949 w Zabielu) – polski duchowny rzymskokatolicki, profesor nauk teologicznych, biskup pomocniczy warszawski w latach 1999–2014, biskup diecezjalny drohiczyński w latach 2014–2019.
Życiorys Urodził się 1 września 1949 w Zabielu jako jedno z pięciorga dzieci Bronisława i Stanisławy z domu Gudel. W latach 1975–1981 studiował w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Święcenia diakonatu otrzymał 4 maja 1980, a 7 czerwca 1981 w Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie biskup pomocniczy warszawski Jerzy Modzelewski udzielił mu święceń prezbiteratu. Inkardynowany został do archidiecezji warszawskiej. W Akademickim Studium Teologii Katolickiej w Warszawie uzyskał w 1981 magisterium, a w 1983 licencjat z patrologii. W latach 1983–1985 odbył studia w zakresie teologii fundamentalnej na Uniwersytecie Nawarry w Pampelunie, ukończone doktoratem na podstawie dysertacji La noción de Apologetica segun Gardeil. W latach 1995–1996 przebywał na wyjeździe naukowym w Moskwie, zbierając materiały do pracy habilitacyjnej i uczestnicząc w seminariach profesorskich w Instytucie Prawosławnym św. Andrzeja. W 1999 po przedłożeniu na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie rozprawy Aksjologiczny wymiar religii w twórczości Aleksandra Mienia.