Wytworzyły się wówczas 4 grupy: grupa ppłk. J. Dąbrowskiego, chcąca przejść na Litwę, grupa mjr. Henryka Dobrzańskiego, chcąca przedostać się w Góry Świętokrzyskie, aby prowadzić tam walkę partyzancką (jako Oddział Wydzielony Wojska Polskiego mjr. Hubala), grupa rtm. Witolda Bilińskiego, która postanowiła przebić się na Węgry (co w efekcie okazało się niewykonalne i żołnierze oddali się do niewoli), grupa żołnierzy, zwolnionych z przysięgi, wracających do domów.
Struktura organizacyjna i obsada personalna Dowództwo dowódca – ppłk w stanie spoczynku Jerzy Dąbrowski zastępca dowódcy – mjr Henryk Dobrzański kwatermistrz – rtm. Napoleon Kostanecki adiutant – rtm. Witold Biliński oficer ordynansowy – ppor. rez. Tadeusz Herniczek oficer taktyczny – kpt. dypl. Maciej Kalenkiewicz lekarz – kpt. Andrzej Kosiński oficer gospodarczy – wachm. Tadeusz Kaleszkiewicz dowódca 1 szwadronu – rtm. Tomasz Dworzecki-Bohdanowicz dowódca 2 szwadronu – rtm. rez. Witold Masłowskipor. Jerzy Wojciech Sobieszczański występuje w innych materiałach jako dowódca szwadronu, por. Jerzy Sobieszczański dowódca 3 szwadronu – rtm. Wiktor Maciej Moczulski (poległ 21 IX 1939) dowódca 4 szwadronu – rtm. Wacław Florkowski dowódca szwadron ckm – por. Sławomir Szczęsny-Holoubek dowódca plutonu przeciwpancernego – ppor.