Liczba metabolitów stanowiących trujące alkaloidy w roślinach tego gatunku jest bardzo znaczna (w północnych Niemczech stwierdzono ich 98), przy czym w poszczególnych populacjach i osobnikach ich kompozycja i ilość może znacznie się różnić, co tłumaczone jest najprawdopodobniej wpływem środowiska (nie wykryto wzorców chemicznych i genetycznych stojących za tym zróżnicowaniem). Do najczęściej występujących alkaloidów stwierdzanych w tej roślinie należą: jakobina, jakodyna, senecjonina, jakonina.
Ekologia W Europie rośnie na murawach, łąkach, przydrożach, w zaroślach, na brzegach lasów, na polanach. Uznawany jest za charakterystyczny gatunek dla łąk umiarkowanie żyznych i umiarkowanie wilgotnych. Na obszarach introdukcji na siedliskach zaburzonych i przekształconych, na przydrożach, wysypiskach.