pozycję, a w rywalizacji indywidualnej był 47.
13 stycznia 2002 w Sapporo po raz pierwszy zajął miejsce w czołowej „dziesiątce” zawodów Pucharu Kontynentalnego. Dwa tygodnie później w Westby dwukrotnie stanął na podium zawodów tej rangi – 26 stycznia wygrał, a dzień później był drugi. W lutym 2002 zadebiutował w zimowych igrzyskach olimpijskich – w kwalifikacjach na skoczni dużej wyprzedził tylko Tambeta Pikkora i odpadł z dalszej rywalizacji, a w zmaganiach drużynowych zajął 11. lokatę. W marcu tego samego roku zajął 39. pozycję w mistrzostwach świata w lotach narciarskich.
W sierpniu 2002 zadebiutował w Letnim Grand Prix – 10 sierpnia w Hinterzarten odpadł w kwalifikacjach, a dzień później był 46. w konkursie głównym. W sezonie 2002/2003 startował głównie w Pucharze Świata, jednak w 13 startach aż 12 razy odpadał w kwalifikacjach. Z kolei w jedynym występie w konkursie głównym zanotował najlepszy wynik w karierze w zawodach tej rangi (22 marca 2003 był 39. w Planicy – był to jednocześnie jego ostatni w karierze występ w głównej części zmagań w tym cyklu, bowiem w kolejnych sezonach ani razu nie przebrnął już kwalifikacji). W marcu 2003 zajął także 6.