Wkrótce potem Hammarskjöld zginął w Kongu, najprawdopodobniej zestrzelony, a jego miejsce zajął U Thant, przedstawiciel państw niezaangażowanych (w tym przypadku Birmy).
Trójka w Unii Europejskiej
Początkowo, w ramach rozwijania Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, troika funkcjonowała w klasycznej formie współpracy trzech prezydencji: byłej, obecnej i kolejnej. Miało to na celu zachowanie ciągłości w działaniach Rady UE w II Filarze. W traktacie z Maastricht zapisano, że przedstawiciele poprzedniej i przyszłej prezydencji powinni wspierać obecnego przewodniczącego, a w uzasadnionych przypadkach w pracach grupy powinien brać również przedstawiciel Komisji Europejskiej.
Traktat amsterdamskiUst. 3 i 4 art. J.8 Traktatu z Maastricht zmienionego przez traktat amsterdamski. ustanowił nową trójkę (a właściwie czwórkę) do prowadzenia wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, składającą się z aktualnej prezydencji, kolejnej prezydencji, wysokiego przedstawiciela do spraw wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz przedstawiciela Komisji Europejskiej (zazwyczaj jest nim przewodniczący lub komisarz ds. stosunków zewnętrznych).