Muzyka liturgiczna – muzyka służąca obrzędowi religijnemu, która według zaleceń władz danego kościoła jest odpowiednia przy odprawianiu liturgii.
W Kościele katolickim reguły komponowania i wykonywania utworów muzycznych są skodyfikowane. Określają je dokumenty papieskie, soborowe, dykasterii watykańskich, episkopatów, wprowadzenia do ksiąg liturgicznych itp. Wśród najważniejszych dokumentów z ostatnich czasów można wymienić: motu proprio Tra le sollecitudini św. Piusa X (1903); konstytucja apostolska Divini cultus Piusa XI (1928); encyklika Mediator Dei Piusa XI (1947); encyklika Musicae sacrae disciplina Piusa XII (1955); konstytucja soborowa Sacrosanctum Concilium (1963); Instrukcja o muzyce w świętej liturgii Musicam sacram Świętej Kongregacji Obrzędów (5.03.1967); Instrukcja Konferencji Episkopatu Polski o muzyce kościelnej (14.10.2017).
Muzyka liturgiczna ma na celu głosić chwałę Boga i uświęcać człowieka. Jest ona integralną częścią liturgii (nie „oprawą" muzyczną).