Dyrekcja kopalni została zmuszona zastosować wiele decyzji komitetu w zakresie organizacji pracy i opieki lekarskiej. 21 grudnia 1918 r. – Wojsko rozbroiło Czerwoną Gwardię, a wpływ komitetu został stopniowo ograniczony. 1921 r. – Kopalnia „Hrabia Renard” z załogą liczącą 4295 pracowników była największym zakładem przemysłowym w Sosnowcu. Podczas wielkiego strajku górniczego w lutym i marcu 1932 r. załoga kopalni była jedną z najdłużej strajkujących. W kwietniu 1936 r., na wieść o krwawych wydarzeniach w Krakowie i Częstochowie, załoga kopalni „Renard” próbowała poderwać Zagłębie Dąbrowskie do strajku protestacyjnego. 1938 r. – Po latach kryzysu gospodarczego kopalnia zatrudniała 1974 pracowników, a jej wydobycie dochodziło do 942 tys. ton. W latach międzywojennych i po wojnie siedzibą administracji Towarzystwa „Hrabia Renard” (a potem kopalni „Sosnowiec”) był Zamek Sielecki. 1 stycznia 1942 r. – Po inwazji niemieckiej na Polskę we wrześniu 1939 r., nastąpiło przejęcie kopalni przez pruski koncern państwowy „Preussag”. 2 marca 1945 r. – Upaństwowiona przez władze komunistyczne kopalnia „Renard”, jako przedsiębiorstwo państwowe, weszła w skład Dąbrowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego, dając zatrudnienie 1720 robotnikom. 1946 r. – Zmiana nazwy na kopalnia „Sosnowiec”.