Życiorys Urodził się w zasymilowanej rodzinie żydowskiej Beniamina i Chai (Bolesława i Heleny) Krajkieman. Do 1939 występował w dokumentach pod imieniem Rachmil. Nazwisko Zambrowski jego przodkowie nosili począwszy od prapradziada Romana – Jankiela, który pochodził z miasta o tej nazwie. Ojciec Romana Zambrowskiego był księgowym w manufakturze tekstylnej, ale jeszcze przed I wojną światową wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, porzucając rodzinę. Przez kilka lat Roman Zambrowski wychowywał się w domu religijnego dziadka. Do początku 1919 roku przebywał przez dziewięć miesięcy w szpitalu wśród Polaków, w wyniku czego język polski zdecydowanie wyparł u niego jidysz. Po wyjściu ze szpitala zamieszkał ze swoją matką i siostrą przy ulicy Pawiej 28, naprzeciwko więzienia PawiakMirosław Szumiło, Roman Zambrowski 1909–1077, Studium z dziejów elity komunistycznej w Polsce, Warszawa 2014, s. 25.. Do 1939 określał się jako Polak pochodzenia żydowskiego.