(wersja elektroniczna).

Po agresji ZSRR na Polskę, po ucieczce straży obozowej 18 września 1939, wraz z innymi więźniami wyszedł na wolność. Zgłosił się do tymczasowych władz sowieckich, od 27 września 1939 był tłumaczem w grupie operacyjnej NKWD w Baranowiczach, pomagał opracowywać przejęte przez grupę archiwa Policji Państwowej, polskich władz administracyjnych i obozu w Berezie, uczestniczył w przesłuchaniach aresztowanych Polaków. Od stycznia 1940 był inspektorem Obwodowego Wydziału Oświaty Ludowej, następnie sekretarzem Zarządu Miasta BaranowiczeMirosław Szumiło, Kariera Romana Zambrowskiego w aparacie polityczno-wychowawczym Wojska Polskiego (1943–1944), „Przegląd Historyczno-Wojskowy” Nr 4 (242), Warszawa 2012, ISSN 1640-6281. s. 87. (wersja elektroniczna).