thumb thumb|Konkrecje na dnie oceanu Konkrecje polimetaliczne lub też konkrecja manganowa – są to konglomeraty składające się z różnych pierwiastków (skład zależy od miejsca powstania), występujące na dnie oceanów.
Powstają zwykle wokół zarodka, którym najczęściej są: zarodki pochodzenia biogenicznego: zęby rekina, fragmenty muszli, czy kosteczki uszu, zarodki pochodzenia mineralnego: fragmenty innych konkrecji, okruchy skał wulkanicznych, itp. (Depowski, 1998). Ze względu na ich skład chemiczny (duża zawartość manganu, żelaza, niklu, kobaltu, miedzi a także pierwiastków ziem rzadkich) stanowią perspektywiczne źródło surowców metalicznych. Rozmiar ich wynosi najczęściej od 1 do 15 cm, choć zdarzają się także osiągające masę 500 kg i rozmiary ponad 0,5 m (Depowski, 1998). Konkrecje tworzą się poprzez narastanie powoli materiału, którym jest bardzo porowata mieszanina organiczno – metaliczna, którego pory wypełniają minerały ilaste. Szybkość z jaką przyrastają kolejne warstwy konkrecji na dnie Pacyfiku wynosi około 5 – 15 mm/106 lat. Z obecnych badań wynika, że gęstość konkrecji w stanie suchym, zmienia się w zakresie 1,22 – 1,39 g/cm³, stąd średnia gęstość konkrecji w stanie mokrym wynosi 1,94 g/cm³, a ich twardość w skali Mohsa wynosi 2,5 – 3,0 przy wilgotności 28 – 35%.