Zdjęcia do filmu kręcono w następujących lokacjach: Bielsk Podlaski, Radziejowice (pałac, staw w parku przypałacowym), Skolimów w Konstancinie-Jeziornie (młyn wodny), Piekary, Łódź (budynek Sądu Okręgowego), Warszawa (pałac Sobańskich w Alejach Ujazdowskich), Kamion (skarpa nad rzeką Rawką). Tartak Brzózki w gminie Radziejowice (drewniane młyn i młynarzówka w Hamerni nad Pisią Gągoliną). Przybycie Antoniego Kosiby do młynarza Prokopa i większość scen na podwórku i na ganku młynarzówki. Obecnie budynki i siedlisko już nie istnieją.
Odbiór Znachor był olbrzymim sukcesem kasowym. Według ustaleń Emila Sowińskiego film Hoffmana zgromadził w kinach około 5,7 miliona widzów. W chwili premiery krytycy traktowali Znachora pobłażliwie. Jerzy Płażewski w recenzji dla „Rzeczpospolitej” pisał: „Hoffman jest jednym z dwóch-trzech polskich reżyserów, który bez żenady dąży do sukcesu kasowego […]. Nie widzę w takim nastawieniu nic zdrożnego”. Bożena Janicka, pisząc dla magazynu „Film”, nazwała film Hoffmana „baśnią bardzo specjalną, wschodnioeuropejską w dawnym rozumieniu tego słowa”.