Rtęcica, zatrucie rtęcią – choroba wywołana poprzez akumulację rtęci w organizmie człowieka.
Dochodzi do niej głównie w wyniku spożywania zanieczyszczonego pokarmu, nieprawidłowego używania urządzeń zawierających rtęć (jak np. termometry), narażenia zawodowego (wydobycie złota) oraz podczas zabiegów dentystycznych z wykorzystaniem amalgamatu.
Rtęć uszkadza centralny układ nerwowy człowieka oraz może wpływać na funkcje układu hormonalnego. Może doprowadzić do uszkodzenia warg, zębów oraz dziąseł. Długi czas styczności ze związkami rtęci prowadzić może do trwałych uszkodzeń mózgu oraz śmierci. Wpływa negatywnie na rozwój płodu oraz niemowlęcia. Szczególnie niebezpiecznymi związkami rtęci są metylortęć (historycznie używana m.in. w zaprawach nasiennych jako składnik fungicydów) oraz dimetylortęć (silnie toksyczny związek spotykany głównie w zastosowaniach laboratoryjnych).
Terminologia W języku polskim obok nazwy rtęcica używa się również określeń zatrucie rtęcią, intoksykacja rtęcią oraz merkurializm. W piśmiennictwie anglojęzycznym spotyka się m.in. nazwy mercury poisoning, mercury intoxication, a także mercurialism.