Zatrucie rtęcią z owoców morza (Minamata, Japonia, 1956 r.) Najbardziej znany przypadek: do masowego zatrucia rtęcią doszło w rejonie okręgu zatoki Minamata w Japonii w roku 1956 (zob. choroba z Minamaty). Choroba wiązała się z narażeniem na związki rtęci pochodzące ze ścieków przemysłowych, które zanieczyszczały środowisko wodne i łańcuch pokarmowy, a u ludzi prowadziły do ciężkich objawów neurologicznych. Opisywano również przypadki zaburzeń rozwojowych u dzieci narażonych prenatalnie (tzw. wrodzona choroba z Minamaty). W odpowiedzi na katastrofę wprowadzono działania naprawcze i systemy pomocy dla poszkodowanych oraz rozwiązania ograniczające dalsze narażenie.

Zatrucie metylortęcią ze zboża siewnego (Irak, 1971-1972 r.) Do zatrucia rtęcią doszło również w Iraku w latach 1971–1972, gdzie importowane zboże z pestycydem zawierającym metylortęć przeznaczone wyłącznie do zasiewu, zostało użyte do wypieku domowego chleba oraz jako pasza dla zwierząt hodowlanych;