Skala Fujity lub skala Fujity–Pearsona – skala oceniająca poziom intensywności tornad na podstawie zniszczeń zabudowy i rzadziej roślin. Opracował ją w 1971 roku Tetsuya „Ted” Fujita z Uniwersytetu w Chicago, we współpracy z . Rozwinęli ją w 1973 r. o długość i szerokość ścieżek.

1 lutego 2007 skala Fujity została zaktualizowana do Ulepszonej Skali F (Skala EF ang. Enhanced F Scale), gdzie zniszczenia podzielone są na klasy w odniesieniu do konkretnych rodzajów konstrukcji obiektów budowlanych. Pozwala to sprawniej posługiwać się nią na terenie Stanów Zjednoczonych.

Skala Fujity Siedem kategorii w kolejności od najmniejszej siły (F6 nie jest używana): Kategoria Prędkość wiatru Względna częstotliwość występowania Potencjalne zniszczenia mph km/h F0 40–72 64–116 38,9% Lekkie zniszczenia. Lekko zniszczone kominy; połamane gałęzie drzew; wyrwane płytko zakorzenione drzewa; zniszczone znaki drogowe. right|150px|F0 damage example F1 73–112 117–180 35,6% Umiarkowane zniszczenia. Dolna granica prędkości wiatru jest granicą wiatru huraganowego; odpadają części dachów; podniesione i wywrócone mieszkalne przyczepy kempingowe; spychane samochody, jadące drogą; możliwe zniszczenie obiektów budowlanych o prowizorycznej konstrukcji. right|150px|F1 damage example F2 113–157 181–253 19,4% Znaczne zniszczenia.