W latach 1971–1972 zastępca przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac, w latach 1972–1976 podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy, Płac i Spraw Socjalnych. W 1976 przeszedł na emeryturę. Po przejściu na emeryturę pełnił społecznie funkcję zastępcy przewodniczącego Rady Nadzorczej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Był posłem do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy i na Sejm PRL I kadencji, w Sejmie I kadencji przewodniczący Komisji Mandatowej. W latach 1952–1956 zastępca przewodniczącego Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego.
Pochowany obok żony Adeli z domu Bojar (1909-1988) w Alei Zasłużonych na wojskowych Powązkach (TUJE C31-6).
Bohater jednego z wywiadów w książce Teresy Torańskiej Oni.
Odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1976)W. Kłosiewicz przeszedł na emeryturę, "Trybuna Ludu", nr 211, 3 września 1979, s. 4. Order Sztandaru Pracy I klasy80-lecie Wiktora Kłosiewicza, "Trybuna Ludu", nr 4, 7 stycznia 1988, s. 2. Medal „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” (1986)Godnie kontynuować tradycję /w/ "Rzeczpospolita", nr 263, 11 listopada 1986, s.