Zielnej 37 budynek centrali telefonicznej, zaprojektowany przez Izaaka Gustawa Clasona w stylu eklektycznym.
Drugi budynek Z powodu szybkiego rozwoju sieci telefonicznej w Warszawie, w latach 1908–1910 na sąsiedniej działce (nr 39) wzniesiono drugi budynek przeznaczeniem dla powiększonej centrali telefonicznej. Został zaprojektowany przez tego samego architekta przy współpracy Bronisława Brochwicza-Rogoyskiego, który odpowiadał za jego realizację w Warszawie. W Muzeum Architektury w Sztokholmie zachowały się różne warianty projektu budynku.
Zrealizowany budynek przypominał średniowieczną wieżę zamkową (modernistyczny nowy historyzm inspirowany średniowieczem). Jego wysokość od podstawy fundamentów do szczytu wynosiła 51,5 m. Miał osiem pięter. Był to pierwszy w Europie wysokościowiec wzorowany na amerykańskich drapaczach chmur szkoły chicagowskiej. Przy jego budowie po raz pierwszy w Warszawie wykorzystano cegłę cementową. Jedynym kamiennym elementem był zachowany neobarokowy dwukondygnacyjny portal z różowego piaskowca.
Centrala telefoniczna mieściła się na piątym piętrze gmachu. Były to dwie duże sale połączone galeryjką.