26 października 1984 został prekonizowany biskupem pomocniczym archidiecezji krakowskiej ze stolicą tytularną Pertusa. Święcenia biskupie otrzymał 6 stycznia 1985 w Bazylice św. Piotra w Rzymie. Udzielił mu ich papież Jan Paweł II, któremu asystowali arcybiskup Eduardo Martínez Somalo, substytut ds. Ogólnych w Sekretariacie Stanu, i arcybiskup Duraisamy Simon Lourdusamy, sekretarz Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa Omnia Tibi (Wszystko Tobie). W archidiecezji pełnił funkcję wikariusza generalnego. Brał udział w pracach rady kapłańskiej, kolegium konsultorów i rady duszpasterskiej. Został ustanowiony kanonikiem krakowskiej kapituły archikatedralnej.
25 marca 1992 został przeniesiony na urząd biskupa diecezjalnego nowo utworzonej diecezji rzeszowskiej. Tego samego dnia objął ją kanonicznie w obecności biskupa Edwarda Białogłowskiego, zaś ingres do katedry rzeszowskiej odbył 11 kwietnia 1992. Jako biskup rzeszowski zorganizował struktury instytucji diecezjalnych. Jeszcze w 1992 utworzył kurię diecezjalną, Instytut Teologiczno-Pastoralny im. bł. Józefa Sebastiana Pelczara w Rzeszowie oraz powołał Kolegium Konsultorów, zaś w 1993 utworzył Wyższe Seminarium Duchowne w Rzeszowie.