Skargi), przy Synagodze Wielkiej istniał Tiele-Winckler Platz ().

W pobliżu Synagogi Wielkiej wzniesiono w latach 1937–1938 pięciopiętrowy budynek, w którym mieścił się dom modlitwy oraz siedziba instytucji gminnych.

Synagoga przetrwała niespełna cztery dekady – 8 września 1939 roku została podpalona z dwóch wozów pancernych przez Niemców, którzy 6 dni wcześniej wkroczyli do Katowic. Kiedy ruiny dogasły, przekopano piwnice w poszukiwaniu kosztowności, ale nie znaleziono nic oprócz niedopalonych zwojów Tory. 20 września 1939 roku Gmina Synagogalna otrzymała pismo od Niemieckiej Policji Budowlanej nakazujące rozebranie pozostałych ruin synagogi na własny koszt, natomiast 23 lutego 1940 roku Policja Budowlana złożyła wniosek do Urzędu Pomiaru o wykreślenie z miejskiego planu rzutu Synagogi. Z kolei w części niezniszczonych budynków gminy ulokowano siedzibę Gestapo.

Pozostałości synagogi rozebrano w 1945 roku, a część cegieł wywieziono na odbudowę Warszawy. Plac po synagodze zaadaptowano na zieleniec. Ocalały budynek gminy żydowskiej natomiast przebudowano i zaadaptowano na przychodnię (pierwotnie budynek objęli komuniści, a później mieściła się tutaj redakcja „Trybuny Robotniczej”).