Andrzej Wojciech Wyczański (ur. 13 kwietnia 1924 w Warszawie, zm. 22 marca 2008 tamże) – polski historyk, profesor Instytutu Historii PAN i Uniwersytetu w Białymstoku, członek PAN.
Życiorys Syn Jerzego i Ludwiki z Bobrownickich. Ukończył szkołę powszechną. Następnie kontynuował naukę w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, od 1937 w Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Sosnowcu. Maturę zdał w 1942 na tajnych kompletach w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego. Uczestnik powstania warszawskiego. Studiował na Tajnym Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie pod kierunkiem Romana Grodeckiego uzyskał magisterium w 1946. Doktorat pt. Francja wobec państw jagiellońskich w latach 1515–1529 obronił na UW w 1949 (promotor Tadeusz Manteuffel). Od 1953 zatrudniony w Instytucie Historii PAN, gdzie w 1958 uzyskał habilitację. W latach 1949–1959 założyciel i kierownik Stacji Mikrofilmowej Biblioteki Narodowej. W 1963 został profesorem nadzwyczajnym, a tytuł profesora zwyczajnego otrzymał w 1971. Począwszy od 1974 pracował też w Instytucie Historii filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku oraz na Uniwersytecie w Białymstoku, w latach 1983–1996 wykładał w Instytucie Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.