W 2006 zajął bardzo dobre VI miejsce w turnieju elity Corus A w Wijk aan Zee (XIX kat. FIDE), wyprzedzając m.in. Pétera Lékó, Lewona Aroniana i Gatę Kamskiego. Zwyciężył również w bardzo silnie obsadzonym turnieju szachów szybkich, Memoriale Piotra Izmaiłowa w Tomsku. W 2007 zajął II miejsce (za Wasilijem Iwanczukiem, a m.in. przed Aleksandrem Oniszczukiem i Piotrem Swidlerem) w turnieju Aerosvit w ForosVassily Ivanchuk wins Second Aerosvit 2007.. W 2009 odniósł jeden z największych sukcesów w karierze, samodzielnie zwyciężając w turnieju Corus w Wijk aan Zee. W 2010 podzielił I m. w Pojkowskim (wspólnie z Wiktorem Bołoganem) oraz w memoriale Michaiła Tala w Moskwie (wspólnie z Lewonem Aronjanem i Szachrijarem Mammedjarowem), natomiast w 2011 podzielił I m. (wspólnie z Magnusem Carlsenem) w Bukareszcie oraz ponownie zwyciężył (wspólnie z Étienne Bacrotem) w Pojkowskim. W 2012 zdobył w Astanie tytuł mistrza świata w szachach szybkichKarjakin wins the Astana World Rapid Chess Championship 2012. oraz podzielił I m. (wspólnie z Fabiano Caruaną) w Dortmundzie. W 2013 zwyciężył w silnie obsadzonym turnieju Norway Chess 2013, rozegranym w kilku miastach regionu Stavanger, wyprzedzając m.in. Magnusa Carlsena, Lewona Aroniania i Viswanathana AnandaSergey Karjakin wins Norway Chess 2013.. W 2014 podzielił II m.