Franciszek Andrzej Mazur (właśc. Lewko Horodenko), znany również jako Stanisław Gajsler (ur. 1 sierpnia 1895 w Wołkowcach, zm. 7 marca 1975 w Warszawie) – polski prawnik ukraińskiego pochodzenia, polityk komunistyczny. Prezes Sądu Najwyższego USRR (1926–1928), członek Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Polski (1930–1938). Po 1945 we władzach Polskiej Partii Robotniczej, następnie zastępca członka i członek Biura Politycznego KC Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (1948-1956). Poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji, w latach 1952–1957 zastępca przewodniczącego Rady Państwa, wicemarszałek Sejmu I kadencji.
Życiorys thumb|Grób Franciszka Mazura Syn robotnika folwarcznego. Pochodził z ukraińskojęzycznej rodziny katolickiejCiekawym przypadkiem internacjonalisty był niewątpliwie Mazur, wychowywany na Podolu w ukraińskojęzycznej rodzinie katolickiej. Z polskością zetknął się dopiero w 1917 r., a w życiu codziennym jako sowiecki urzędnik posługiwał się językiem rosyjskim. Dopiero w 1930 r. został skierowany przez Komintern na „nielegalną robotę” do Polski. W ankiecie z 1932 podawał narodowość ukraińską, a język polski znał wtedy słabo. Dopiero w 1945 r. określił się wyraźnie jako Polak.