Następnie w latach 1928–1930 był naczelnikiem departamentu szkół wyższych i zawodowych w Komisariacie Ludowym Oświaty USRR (1928–1930), wreszcie I sekretarzem Komitetu Obwodowego WKP(b) Szepetówka-Berdyczów (1930)Mirosław Szumiło, Kierownictwo Polskiej Partii Robotniczej (1944–1948) – portret historyczno-socjologiczny w: Kwartalnik Historyczny, Rocznik CXXI, Warszawa 2014, ISSN 0023-5903, s. 303. wersja elektroniczna.Мазур Франц Тимофійович.Mirosław Szumiło, Sekretariat KC PPR (1945–1948) – ludzie i mechanizmy w: Dzieje biurokracji tom IV część 1–2 Red. Artur Górak, Krzysztof Latawiec, Dariusz Magier Lublin – Siedlce 2011 Wyd. IH UMCS, IH UP-H, , s. 756..
W 1930 decyzją Kominternu został skierowany do podziemnej pracy partyjnej do Polski. Został włączony do Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Polski (1930–1938), był równolegle kierownikiem Sekretariatu Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy. Równolegle od 15 czerwca 1930 do 18 stycznia 1934 formalnie zastępca członka KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy. Aresztowany przez Policję Państwową został skazany na sześć lat więzienia, z czego odsiedział około pięciu. Karę odbywał w więzieniach we Lwowie, Rawiczu, Wronkach i Koronowie, następnie emigrował do Czechosłowacji i Francji.