Andrzej Józef Drawicz (ur. 20 maja 1932 w Warszawie, zm. 15 maja 1997 tamże) – polski eseista, krytyk literacki, tłumacz literatury rosyjskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa Drążka-Drawicza (1890–1940), oficera, dyrektora Wydziału Organizacyjno-Prawnego Departamentu Organizacyjnego MSW, i Krystyny ze Ślązaków (1909–1953). We wrześniu 1939 razem z rodzicami wyjechał do Łucka. Po aresztowaniu ojca przez NKWD, z matką przedostał się do Warszawy. W czasie okupacji niemieckiej uczył się na tajnych kompletach prywatnej szkoły sióstr Goldman. Po upadku powstania warszawskiego przebywał w Częstochowie, gdzie do 1946 uczęszczał do Prywatnego Gimnazjum Braci Szkolnych. Po powrocie do Warszawy, do 1949 kontynuował naukę w Prywatnym Gimnazjum i Liceum Księży Marianów, a w roku szkolnym 1949/50 w Gimnazjum i Liceum im. Adama Mickiewicza. Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim i uzyskał w 1955 magisterium. W 1951 debiutował jako krytyk w tygodniku „Wieś”. W latach 1954–1964, był współtwórcą i działaczem Studenckiego Teatru Satyryków (STS).