realizowała najpełniej dotąd model kontradyktoryjny, obowiązywała jednak niecały rok, bo kolejna reforma z 2016 r. przywróciła proces do modelu mieszanego o cechach inkwizycyjności; zasada legalizmu – organ powołany do ścigania przestępstw jest obowiązany do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania przygotowawczego, a oskarżyciel publiczny także do wniesienia i popierania oskarżenia – o czyn ścigany z urzędu (art. 10 § 1 KPK); zasada oportunizmu – zasada przeciwna do zasady legalizmu, jest ogólnie określona w art. 10 § 2 KPK, przykładem zasady oportunizmu jest umorzenie absorpcyjne; zasada domniemania niewinności – oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem; zasada jawności – sentencja wyroku, oraz, co do zasady, rozprawa, są jawne; zasada – wszelkie niedające się usunąć wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść oskarżonego (art. 5 KPK); zasada prawa do obrony – oskarżony ma prawo bronić się sam i korzystać z pomocy obrońcy; zasada szybkości postępowania – rozstrzygnięcie sprawy powinno nastąpić w rozsądnym terminie (art.