Kiedy Brytyjska Admiralicja wysyłała kapitanów George'a Vancouvera i Jamesa Cooka w celu zbadania Pacyfiku, Napoleon nakazał ustanowienie pierwszej katedry geografii i historii na Sorbonie (po ustanowieniu Université de France w 1808 r.). W Stanach Zjednoczonych Ameryki, w pierwszych dekadach istnienia tego państwa, w promowanie geografii jako dyscypliny o wielkim znaczeniu dla rozwoju społeczeństwa i potęgi państwa był zaangażowany m.in. Benjamin Franklin i Thomas Jefferson. Już w 1784 r. studia geograficzne otworzono na King's College w Nowym Jorku, a od 1818 działał Wydział Geografii, Historii i Etyki na Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point. Również w Niemczech geografia funkcjonowała na uczelniach jako dyscyplina niezbędna z punktu widzenia przygotowania do służby państwowej. Twórca metodologii geografii oraz wieloletni wykładowca geografii na Uniwersytecie w Królewcu, Immanuel Kant, szczególnie zwracał uwagę na społeczną użyteczność wiedzy, a zwłaszcza użyteczność z punktu widzenia polityki państw. Stan państw ma być według niego rozpatrywany w odniesieniu do względnie stałych elementów takich jak położenie, charakter produktów, zwyczajów, przemysłu, handlu i zaludnienia.