Friedrich Ratzel w swojej ostatniej publikacji „Politische Geographie" poświęconej studiu biogeograficznemu, ukazuje w jaki sposób warunku terenowe wpływają na proces przystosowywania się różnych gatunków roślin i zwierząt w miarę zwiększenia się populacji. Niektórzy badacze błędnie interpretują to jako koncepcję państwa, które jest uważane za organizm terytorialny (), który rośnie, kurczy się lub umiera w zależności od zdolności do opanowania przestrzeni. Pojęcie „Lebensraum" pojawiło się w 1841 r. za sprawą twórcy niemieckiego ekonomisty Friedricha Lista, a do geografii wprowadził jest Oskar Peschel - poprzednik Ratzla na stanowisku kierownika katedry geografii w Lipsku. Ratz podkreślał wielokrotnie, że kultura jest przyczyną tego, że ludzie społeczności nie podlegają prawom biologicznym.

Rudolf Kjellén, uczeń Ratzela, poszedł dalej, tworząc w 1916 roku całościową teorię państwa, w której geopolityka stanowiła jedną z pięciu kategorii analitycznych (obok ekopolityki, demopolityki, socjopolityki i kratopolityki). Kjellén twierdził, że państwo jest nierozerwalnie związane z terytorium, na którym funkcjonuje, i pozostaje w ciągłej rywalizacji z sąsiadami o zasoby i wpływy.