„Beczka” – dominikańskie duszpasterstwo akademickie przy klasztorze św. Trójcy przy ul. Stolarskiej 12 w Krakowie.
Historia Powstało 29 września 1964 roku mocą decyzji ówczesnego prowincjała o. Jana Janczaka, który skierował do tej pracy o. Tomasza Pawłowskiego OP. Czas powstania „Beczki” to okres przemian soborowych dokonujących się w trakcie i wkrótce po soborze watykańskim II. Dzięki wsparciu ks. kardynała Karola Wojtyły beczkowa kaplica akademicka była miejscem, gdzie msze św. odbywały się z uwzględnieniem nowych zmian w liturgii: mszę odprawiano twarzą do ludu w większym stopniu w języku polskim, uczestników celebracji angażowano w świadome jej przeżywanie i współtworzenie.
Lata 70. XX w. i pierwsza połowa lat 80. to w historii „Beczki” czas zaangażowania w życie społeczne i polityczne kraju. Jedna z pierwszych opozycyjnych instytucji Krakowa – Studencki Komitet Solidarności (zał. 1977) została utworzona w dużej mierze przez członków duszpasterstwa. Działalność ta została podjęta i bardziej rozwinięta po wprowadzeniu stanu wojennego. Już 13 grudnia 1981 zostało przy „Beczce” założone biuro pomocy dla internowanych i ich rodzin (działało ono w latach 1981–1984).
W 1980 roku do duszpasterstwa akademickiego „Beczka” należało około 3 tys.