Marcin (MartinusGalli chronicon, Lib. II (w:) Monumenta Poloniae historica: Pomniki dziejowe Polski, t. I, Lwów 1864, str. 439 i nast.) – arcybiskup gnieźnieński na początku XII wieku.
Po raz pierwszy jest wspomniany przez Galla Anonima jako mediator w konflikcie między księciem Władysławem I Hermanem a jego synami Zbigniewem I i Bolesławem III Krzywoustym (1099/1100). W 1102 roku przewodniczył uroczystościom pogrzebowym Władysława w Płocku. Położył kres wojnie domowej i doprowadził do pojednania Bolesława ze Zbigniewem. Przyjmował legata papieskiego Gwalona, biskupa Beauvais, który ok. 1103 roku przewodniczył synodowi, na którym złożono z urzędu dwóch biskupów z powodu „nieprzestrzegania kanonów”. Gall Anonim ok. 1112 roku zadedykował arcybiskupowi Marcinowi swą kronikę.