W Polskich Siłach Zbrojnych miał zostać mianowany na stopień podpułkownika.
Władze RP na uchodźstwie stwierdziły, że Sokolnicki nie figurował w rejestrach AK. Nie ma też żadnych dowodów na jego służbę w Wojsku Polskim.
Działalność emigracyjna W bliżej nieznanych okolicznościach przedostał się pod koniec II wojny światowej do Wielkiej Brytanii. W 1947 został zdemobilizowany i był członkiem zarządu cywilnego polskiego obozu wojskowego. Wkrótce mianowany został sekretarzem 107. koła Stowarzyszenia Kombatantów Polskich „Witley i Okolice”. Rok później zamieszkał w Londynie, gdzie przez szereg lat pracował fizycznie. Równocześnie nie zaprzestał aktywności w strukturach polonijnych, m.in. sekretarzując Towarzystwu Oświaty Powszechnej. Od czerwca 1950 współredagował „Biuletyn Ziem Zachodnich”. W 1951 został działaczem piłsudczykowskiej Ligi Niepodległości Polski. Po powstaniu w 1954 niekonstytucyjnej Rady Trzech opowiedział się w tym sporze po stronie legalnego prezydenta. Wówczas to wraz z grupą byłych działaczy Ligi Niepodległości Polski współtworzył Konwent Walki o NiepodległośćSokolnicki Juliusz, [w:] Who is Who w Polsce, 8 wydanie, 2009, część 2, s. 3038..