Dr Bruce Collier z Uniwersytetu Harvarda w opisie biografii Babbage’a z 1970 The Little Engines That Could’ve: The Calculating Machines of Charles Babbage napisał, że choć lady Lovelace była utalentowana i ogólnie rozumiała zamysł Babbage’a, faktycznie przedstawione przez nią pomysły były koncepcjami wymyślonymi przez Babbage’a. Rolę Ady Lovelace określił jako „wniosła znaczący wkład w rozsławienie Maszyny Analitycznej, ale nie ma dowodów na to, że w jakikolwiek sposób rozwinęła jej projekt lub teorię”.
Doron Swade stwierdził, że Ada jedynie opublikowała pierwszy program komputerowy, zamiast go faktycznie napisać, ale zgadza się, że była jedyną osobą, która dostrzegła potencjał Maszyny Analitycznej jako maszyny zdolnej do wyrażania wartości innych niż ilości.
W swojej książce „Idea Makers” Stephen Wolfram broni wkładu Lovelace. Przyznając, że Babbage napisał kilka nieopublikowanych algorytmów dla Maszyny Analitycznej przed notatkami Lovelace, Wolfram argumentuje, że „nie ma nic tak wyrafinowanego – ani tak przejrzystego – jak obliczenia liczb Bernoulliego przez Adę. Babbage z pewnością pomógł i nakierowywał Adę, ale to ona była jej siłą napędową”.