Absorpcja krajowa to zużycie dóbr na potrzeby konsumpcji i inwestycji oraz wydatków rządowych.
Dążenie do zwiększenia absorpcji krajowej jest zasadniczą przyczyną korzystania przez kraj z kredytów zagranicznych.
W gospodarce możliwa jest sytuacja, że wielkość dochodu narodowego wytworzonego w danym kraju nie jest równa sumie dóbr przeznaczonych na inwestycje, konsumpcję i wydatki rządowe. Dzieje się tak wtedy, gdy wielkość importu nie jest równa wielkości eksportu. Jeżeli eksport będzie większy od importu, to wielkość dochodu narodowego wytworzonego w kraju będzie większa od wielkości dochodu narodowego podzielonego. W ten sposób wartość eksportu netto wpływa na wielkość środków, jakie państwo może przeznaczyć na inwestycje i konsumpcję. W gospodarce zamkniętej państwo może wpływać na ich wielkość jedynie poprzez zwiększenie jednego z tych agregatów kosztem drugiego. Uwzględniając rachunek eksportu i importu, istnieje możliwość zmiany wielkości przeznaczonej na inwestycje bez zmiany wielkości konsumpcji i odwrotnie. Umożliwia też łączne zwiększenie wielkości absorpcji ponad wielkość dochodu wytworzonego w kraju. Ma to miejsce wówczas, gdy eksport danego kraju jest mniejszy od jego importu i kraj korzysta z kredytów zagranicznych.