Kwiat wyrósł z kielicha Erlika, ale Ülgen ukradł go, podmieniając kielichy.
W fikcji literackiej Erlik został wspomniany w opowiadaniu (wierszu) „Kaan-Kerede” (1926) radzieckiego pisarza science fiction Wiwiana Itina, który opisuje czary ErlikaИтин Вивиан. Страна Гонгури. — Новосибирск: Западно-Сибирское кн. изд-во, 1983. — С. 144.:
«Spójrz, widzisz tutaj [na bębnie szamana] krzyż – starożytny symbol swastyki – a imię Erlika, Erhe, może być splecione z imieniem Chrystusa. [...] Erlik i Ülgen spierali się, kto ma stworzyć świat. Postawili przed sobą dwie szklanki mleka i zmrużyli oczy: ten, w którego kubku zakwitnie kwiat, miał zostać stwórcą świata. Przebiegły Ülgen wiedział, że nie może pokonać potężnego boga. Otworzył oczy i ujrzał, że z kielicha Erlika wyrósł kwiat z płatkami o wyglądzie tęczowych promieni. Ülgen złapał kwiat i wrzucił go do kubka... Ziemia stworzona przez Ülgena była płaska jak step kirgiski. Ten świat był tak nudny, że Erlik nie mógł tego znieść. Stworzył Ałtaj i inne góry, a także dzikie zwierzęta i gady. Ludzie – najbardziej bezbronni ze wszystkich żywych stworzeń – stali się nędzną ofiarą nowych przybyszów. Wtedy Erlik tchnął w ludzi duszę i obdarzył ich mądrością.