W 1958 wraz z Jerzym Wasowskim stworzył Kabaret Starszych Panów. Był scenarzystą chłodno przyjętego przez krytykę filmu Kazimierza Kutza Upał (1964). Pochodząca z filmu piosenka „Kaziu, zakochaj się!”, którą napisał z Jerzym Wasowskim, stała się przebojem. W kolejnych latach napisał teksty piosenek dla innych wykonawców, m.in. dla Marii Koterbskiej („To będzie miłość nieduża”, „Domino” i „Nie mówmy, że to miłość”) oraz Anny Marii Jopek i Marcina Kydryńskiego („Najcichszy tekst”).

W 1966 zakończył działalność Kabaretu Starszych Panów, wyreżyserował chłodno przyjęty przez krytyków i widzów spektakl Jedzcie stokrotki w Teatrze Komedia w Warszawie, a także zaczął pracę jako starszy redaktor w Dziale Rozrywki i Muzyki Zespołu Programów Telewizyjnych oraz stworzył postkabaretowy program Divertimenta. W latach 60. zrealizował także dwa cykle słuchowisk: Tryptyki i Listy z podróży oraz publikował teksty w czasopiśmie „Szpilki”. W 1968 odebrał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. W 1970 premierę miał program Ścigana, którego był współautorem. Zrealizował również cykl telewizyjnych gawęd Opowieści Starszego Pana. W 1974 otrzymał Złoty Mikrofon za całokształt działalności radiowej od lat przedwojennych. W 1975 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.