Wirtualne cząstki cały czas powstają w próżni w parach cząstka-antycząstka i natychmiast znikają. Nazywa się to fluktuacjami kwantowymi. Obecność tych cząstek wpływa na różne zjawiska fizyczne. Istnienie energii próżni jest przyczyną niezgodności czynnika g z obliczeniami teoretycznymi wynikającymi z równania Diraca. Obliczenia teorii elektrodynamiki kwantowej (QED) przewidującej istnienie cząstek wirtualnych wyznaczają wartość czynnika g na 2x(1,001159652190) co się pokrywa z doświadczeniami z dokładnością 11 miejsc po przecinku i jest bezpośrednim dowodem na istnienie cząstek wirtualnych.
Polaryzacja próżni
Np. w próżni powstają pary elektron-pozyton. Dowolna cząstka obdarzona ładunkiem dodatnim, np. proton, będzie przyciągać te wirtualne elektrony a odpychać pozytony (przy pomocy wirtualnych fotonów). Zjawisko to nazywa się polaryzacją próżni. Pary elektron-pozyton obracane przez proton tworzą małe dipole, które swoim polem elektrycznym zmieniają pole protonu. Ładunek elektryczny protonu, który mierzymy, nie jest więc ładunkiem samego protonu, ale całego układu, łącznie z wirtualnymi parami. Gdyby ktoś spróbował jednak obliczyć ładunek samego protonu, to uzyskałby wynik nieskończony. Takie nieskończoności są problemem dla teorii fizycznych i świadczą o ich niekompletności.