Od kwietnia do września 1970 okręt był remontowany i dokowany. Mimo iż po modernizacji był jedną z najbardziej wartościowych jednostek tej klasy Royal Navy, padł ofiarą wycofywania floty lotniskowców w latach 70. HMS „Eagle” został wycofany do rezerwy 26 stycznia 1972. Następnie stacjonował w Plymouth, służąc jako źródło części zamiennych dla półbliźniaczego „Ark Royal”. Ostatecznie wycofany ze służby w październiku 1978 i sprzedany na złom.
„Eagle” wraz z „Ark Royal” były największymi lotniskowcami zbudowanymi do tej pory (2006) w Europie Zachodniej, a zarazem jednymi z największych okrętów tam zbudowanych, nieco mniejszymi jedynie od pancernika HMS Vanguard (według niektórych źródeł, większymi pod względem wyporności pełnej, przy czym według niektórych danych, „Eagle” był nieco większy od „Ark Royal”). Były także największymi lotniskowcami zbudowanymi w całej Europie do czasu budowy rosyjskiego „Admirała Kuzniecowa”. Przyczyną wycofania „Eagle” było nieprzystosowanie go do bazowania myśliwców F-4 Phantom, mimo że po modernizacji z 1969 wymagało to już tylko drobnych nakładów.
Dane taktyczno – techniczne thumb|Sea Vixen lądujący na „Eagle”