Julian Baranowski (ur. 12 marca 1922 w Czabarówce, zm. 1 października 2002 w Gdyni) – pułkownik Wojska Polskiego, uczestnik walk w II wojnie światowej.
Życiorys Urodził się 12 marca 1922 w Czabarówce pow. Kopyczyńce woj. tarnopolskie (ob. Ukraina), syn Mikołaja. Absolwent Oficerskiej Szkoły Piechoty Nr 1 (1945) oraz Uniwersytetu Gdańskiego z 1970. Po szkole skierowany do 16 pułku piechoty na stanowisko dowódcy plutonu. Od 20 marca 1945 do 9 maja 1945 brał udział w walkach o Kołobrzeg oraz w forsowaniu Odry, Kanału Hohenzolernów i Łaby. Za udział w walkach odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych. W latach 1965–1976 pełnił obowiązki szefa Miejskiego Sztabu Wojskowego w Gdyni. W 1970 został absolwentem Uniwersytetu Gdańskiego na wydziale humanistyki w zakresie historii.
Przeniesiony do rezerwy 19 maja 1976 na podstawie Rozkazu Szefa Departamentu Kadr MON nr 035 z 21 lutego 1976.
Awanse podporucznik – 9 marca 1945 porucznik – 10 listopada 1945 kapitan – 9 grudnia 1948 major – 20 grudnia 1948 podpułkownik – 7 grudnia 1950 pułkownik – 26 września 1962